ხელოვნების კარიბჭესთან მდგარი, კარებს
მიღებს სრულყოფილი მგზავრი,
ლურჯ სვეტების ვრცელი გალავნები
მიმოაბნევს მარგალიტებს რარიგ ...
მე მოვწყვიტავ ქარით აღვსილ ფოთლებს
და გავითბობ სულის ეფემერას,
და დამხრჩვალი ზღვების სავანეში,
ნაპირს მრიყავს სიყვარულით დაჭრილს
ჩემი სულის სრულყოფილი მგზავრი.
|