ნისლი ჩამოწვა შეიღება ქვეყანა შავად იწვიმებს ალბათ და დაეშვება ციდან ცრემლები ნელი ნაბიჯით მიუყვები მე მტკვრის ნაპირებს ოდნავ შეცვლილი გულმოკლული ღმერთს ვევდრები ლუკმას ვერ ვიდებ არა მშია სულ შენზე ვპიქრობ ეკალს ვერ ვხედავ მაგრამ მერჭობა სხეულში მწარედ კოცნის მაგივრედ გასალახად სატირლად მიხმობ ვიგლოვ იმ წუტებს რაც გაგიცან ვერ გავიხარე ეტლი დაიძრა ჩაუარე მე თბილის ქალაქს იღება კარი ჩარზული შევდივარ შიგნით შავი კედლები მეგებებიან მე სიხარულით ვხვდები დაგკარგე და ვერ ვიძინებ ამაზე პიქრით იტყვი სად გაქრა გასხივოსნება ის უეცარი ლაკივით მკრთალი საღებავი რას გადაესვა იცოდე ღმერტი არ გამწირავს ვიცოცხლებ მაინც! ამ ჩემს სიყვარულს დიდი შავი ლაქა დაესვა
